ေသျခင္း ေလးမ်ိဳး

ေရွးအတိတ္ကံ- အမွန္ တကယ္ေတာ့ လူတုိင္း လူတုိင္း လူ႔ဘ၀ လူ႔ဌာနကုိ ရရွိေရာက္ရွိ လာၾကျခင္းဟာ ေရွးအတိတ္ ကုသုိလ္ ကံေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။ ေရွးအတိတ္ကုသုိလ္ကံ မ်ားကုိ အမွတ္တမဲ့ သုံးစြဲမိလုိ႔ ကုန္ဆုံး သြားၾကရင္ျဖင့္ေနာင္ ျဖစ္လာမည့္ ဘ၀က မေသခ်ာ။ “ကံမခုိင္ သံတုိင္ အိမ္ေဆာက္ေတာ့ကံေမွာက္လွ်င္ က်ိဳး” ဆုိသလုိ ကုသုိလ္ ကံက အေျခမခုိင္လ်င္ ဘာလုပ္လုပ္အဆင္မေျပ ႏုိင္ေတာ့။ သံတုိင္ သံကြန္ကရစ္ မ်ားႏွင့္ ေဆာက္လုပ္ ထားသည့္အိမ္ေတာင္မွ ကုသုိလ္ကံ မရွိေတာ့ သည္ႏွင့္ ပ်က္စီး ဆုံးရႈံးရ ႏုိင္၏။ကုသုိလ္ ေကာင္းမႈ ကုန္ဆုံးသြား သည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ သတၱ၀ါ အားလုံးမည္သူမဆုိ ပ်က္စီးၾကရ ေတာ့တာပါပဲ။ မပ်က္စီးတဲ့သူ ဘယ္သူမွ မရွိႏုိင္ဘူး။ဒါဟာ ဓမၼ နိယာမပဲ။

ေသမည္မွန္- လူရယ္လုိ႔ ျဖစ္လာျပန္ ရင္လည္း လူတုိင္း အမွန္အကန္ေသရဦးမွာပါပဲ။ ဒီေန႔ ေသမလား မနက္ျဖန္ ေသမလား။ အခု ခ်က္ခ်င္းပဲ ေသမလားစသည္ျဖင့္ လားေပါင္း မ်ားစြာနဲ႔ပဲ ေစာင့္ဆုိင္း ေနရတာပါ။ ေသျခင္း တရားဟာလာဘ္ေပးလုိ႔လည္း မရႏုိင္၊ ရင္းႏွီးလုိ႔ ေနပါဦး တားလုိ႔လဲ မရႏုိင္၊ပစၥည္းဥစၥာ ဂုဏ္ အရွိန္အ၀ါ ၾသဇာ အာဏာေတြနဲ႔ တားလုိ႔လည္း မရႏုိင္၊ အႏုျမဴလက္နက္ အင္းအားေတြ ပုိင္ဆုိင္လုိ႔ ရင္ဆုိင္ ယွဥ္ၿပိဳင္ အႏုိင္ယူ လုိ႔လည္းမရႏုိင္ပါဘူး။ ဆုိလုိတာက ေမြးဖြားလာတဲ့ ဘယ္သူမဆုိ အမွန္တကယ္ ေသၾကရအုံးမယ္ ဆုိတာကုိ သတိထားဖုိ႔ပါ။

ေလးတန္ေသမ်ိဳးျပ၊ အဘိဓမၼာမွာ ေသျခင္း ေလးမ်ိဳး ေျပာျပ ထားတယ္။

၁။သက္တမ္းကုန္လုိ႔ ေသျခင္းမ်ိဳးက လူ႔ဘ၀မွာ ေခတ္အေျခအေန အခ်ိန္အခါအရ ကန္႔သတ္ထားတဲ့ အပုိင္း အျခားမ်ိဳး။ ၇၅-ႏွစ္ဆုိ ၇၅-ႏွစ္ေပါ့။ အဲဒီလုိ သက္တမ္းျပည့္လုိ႔၊ ကုန္လုိ႔ ေသတာကုိ ဆုိလုိတာ။

၂။ကံကုန္လုိ႔ ေသျခင္းဆုိတာ ၁၅-ႏွစ္ နဲ႔လည္း ေသခ်င္ ေသမယ္၊ ေမြးၿပီး ကာစလည္းေသခ်င္ ေသမယ္။ ကံပါ သေလာက္ပဲ အသက္ရွင္ခြင့္ ေနခြင့္ ရျခင္းမ်ိဳးကုိဆုိလုိတယ္။

၃။သက္တမ္းရယ္ ကံရယ္ ႏွစ္မ်ိဳးကုန္လုိ႔ ေသျခင္း ဆုိတာက သက္တမ္း ကလည္းေက်ာ္လြန္ သြားၿပီ၊ ကံကလည္း ကုန္ၿပီ၊ ခုေခတ္ဆုိ အသက္ ၈၀-အရြယ္၊ ၉၀-အရြယ္ေတြကုိ ဆုိလုိတာေပါ့။

၄။ရုတ္တရက္ ေသျခင္း (ဥပေစၧဒက+accideint) မ်ိဳးကေတာ့ ေရနစ္တာတုိ႔၊ ကားတုိက္ခံရတာတုိ႔၊ သူမ်ားသတ္လုိ႔ ေသတာတုိ႔ စသည္ျဖင့္ ရုတ္တရက္ ေသဆုံးရ တာေတြကိုေျပာတာပါ။ တခ်ိဳ႕မ်ား အဲဒီကံ (ဥပေစၧဒကကံ) မပါလာလုိ႔ ကေတာ့ သူမ်ားကကုိယ့္ကုိ ဘယ္လိုပင္ လုပ္ႀကံ လုပ္ႀကံ၊ ဖ်က္ဆီး ဖ်က္ဆီး မပ်က္စီးႏုိင္မေသႏုိင္ဘူး။ ဒါက သတိ ထားစရာ ေလးေတြကုိ ေျပာတာပါ။

ကုသုိလ္ေရြးခ်ယ္- မတည္ၿမဲတဲ့ အရာေတြနဲ႔ ႏွိပ္စက္ ၀န္းရံေနလုိ႔ လူတုိင္းဟာေသၾကရ ဦးမွာ။ ဘယ္ေန႔ ေသမွာမွန္း မသိရလုိ႔လဲ သတၱ၀ါတုိင္း လူသားတုိင္းဟာေကာင္းမႈ ကုသိုလ္ တရားေတြကုိ လုပ္သင့္တာ ပါပဲ။ တခ်ိဳ႕က ငါမေသ ႏုိင္ဘူးအမွတ္မ်ိဳးနဲ႔ ကုသုိလ္ေတြကုိ ေမ့ေလ်ာ့ ေပါ့ဆၿပီး မလုပ္ဘဲ ေနတတ္၊ ေနရဲလုိက္ၾကတာ။ ေၾကာက္စရာႀကီး။ ကုသုိလ္ လုပ္တဲ့ ေနရာမွာ ခုဘ၀ေရာ ေနာင္ ဘ၀ပါအက်ိဳး မ်ားေစမယ့္ ကုသိုလ္မ်ိဳး ေတြကုိ ေရြးခ်ယ္ၿပီး လုပ္သင့္တယ္။

လုပ္ၾကကြယ္- ဒီလုိမွ မဟုတ္ဘဲ ပါတီလုပ္ ၀ုိင္းဖြဲ႔ၿပီး အရက္ဒကာ ခံတာမ်ိဳး၊ကိုယ့္ ေဘာ္ဒါေတြ ႏုိက္ကလာပ္ သြားဖုိ႔ ပုိက္ဆံေပးလုိက္တာမ်ိဳး ေတြဟာခုဘ၀ေရာ ေနာင္ဘ၀ပါ အက်ိဳစီးပြား ျဖစ္ထြန္း ေစမယ့္ ကိစၥမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။သက္ေရာက္ မႈက ဆိုးက်ိဳးဖက္ကုိ ဦးတည္ သြားေစတယ္။ ေျပာခ်င္တာက သူမ်ားဆီကေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မထားဘဲ၊ အက်ိဳးလုိလုိ႔ ေညာင္ပင္ ေရေလာင္းတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲျဖဴစင္တဲ့ ေစတနာမ်ိဳးနဲ႔ ကုသုိလ္ ေကာင္းမႈကုိ လုပ္သင့္တယ္။

သူက ငါ့ကုိ ေရတုိက္ လုိက္လုိ႔ ငါက သူ႔ကုိ ျပန္ၿပီး ထမင္းစား ဖိတ္ေကၽြးလုိက္တဲ့ ကုသုိလ္မ်ိဳးက စစ္မွန္တဲ့ ကုသုိလ္မ်ိဳး မဟုတ္သလုိ၊ သူက ငါ့ကုိကူညီလုိ႔ ထမင္း ဖိတ္ေကၽြးတာ၊ သူက ခ်မ္းသာလုိ႔၊ သူ႔ကုိ ခုိင္းလုိ႔ရလုိ႔သူ႔ဆီက ရမယ့္ အကူအညီကုိ ေမွ်ာင္လင့္ ေတာင့္တၿပီး လုပ္တဲ႔ ကုသိုလ္မ်ိဳးကလည္း စစ္မွန္တဲ့ ကုသုိလ္မ်ိဳး မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာထားသလုိ(တၾတာနႏၵ တိရစၧာ နဂေတ ဒါနံ ဒတြာ သတဂုဏာ ပါဋိကခၤ ိ တဗၺာ)မ်ိဳးကုိယ့္အိမ္မွာ ေမြးထားတဲ့ ေၾကာင္ေလးကုိ ၾကြက္ခုတ္လုိ႔ အစာေကၽြး တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ေစတနာ သန္႔သန္႔ေလးနဲ႔ ေကၽြးေမြး လုိက္ရင္ အဆတစ္ရာ၊ ဘ၀တစ္ရာအက်ိဳးေပး ႏုိင္တယ္တဲ့။ ေစတနာ စစ္မွေနာ္။ စစ္မွန္မွ ခုဘ၀ေရာ ေနာင္ဘ၀ပါသာမက နိဗၺာန္ထိေအာင္ အက်ိဳးေပး မ်ားႏုိင္တယ္။ အဲဒီလုိ ကုသုိလ္မ်ိဳးေတြေရြးခ်ယ္ၿပီးလုပ္သင့္တယ္။

သုံးသြယ္- ကုသုိလ္ မလုပ္မီ အရင္ျဖစ္တဲ့ ေစတနာ၊ လုပ္ေနဆဲ ေစတနာ၊လုပ္ၿပီးေနာက္ ၀မ္းသာေနတဲ့ ေစတနာ။ အဲဒီ ေစတနာ သုံးမ်ိဳးဟာ ဘ၀အတြက္ သိပ္အေရးပါတယ္။ ကုသုိလ္ မလုပ္မီ ေၾသာ္ ငါျဖင့္ ဘယ္ေန႔၊ ဘယ္ရက္၊ ဘယ္အခ်ိန္၊ဘယ္နာရီမွာျဖင့္ ကုသုိလ္ လုပ္အုံးမွပဲ။ အဲဒီလုိ လုပ္ရမယ့္ ကုသိုလ္ေတြကုိေတြးၿပီး
၀မ္းသာၾကည္ႏူး ေနျခင္းဟာ အရမ္းကုိ အက်ိဳးေက်းဇူး မ်ားေနပါၿပီ။ကုသုိလ္ လုပ္ေနဆဲ အခ်ိန္ ကုိေတာ့ မေျပာလုိေတာ့ ပါဘူး သူက သိပ္သိသာေနတာကုိး။

သတိ ထားသင့္တာက ကုသိုလ္ လုပ္ၿပီးေနာက္ ကုိယ့္လုပ္ထား ခဲ့တဲ့ကုသိုလ္ေတြကုိ ျပန္ၿပီး ၀မ္းသာ ၾကည္ႏူးေနမယ္။ ေအာက္ေမ့ သတိရေနမယ္။သုိ႔မဟုတ္ တည္ၿမဲျခင္း မရွိတာေတြကုိ ျပန္လွန္ သုံးသပ္ မယ္ဆုိ အဲဒီကုသိုလ္ေတြဟာ ပြားၿပီးရင္းပြား တားမႏုိင္ ဆီးမရ ျဖစ္ေနတဲ့ ကုသုိလ္မ်ိဳး၊ခုဘ၀ ေနာင္ဘ၀ အက်ိဳး မ်ားမယ့္၊ နိဗၺာန္ ထိေအာင္ အက်ိဳးမ်ားမယ့္ကုသုိလ္မ်ိဳး ေတြပါပဲ။

တန္ဖုိးလွ- သိတဲ့ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ ဆုိရင္ သူ႔ပုိက္ဆံကုိတန္ဖိုးထားရုံ (ကပ္ေစးနည္းဟု မသုံးပါ) သာမက၊ သူလုပ္ထားတဲ့ ကုသုိလ္ေတြကုိလည္း အရမ္း တန္ဖုိးထား ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး တရားေတြ ေတာ္ေတာ္ သိေနလုိ႔လားမသိ၊ သူလုပ္ထားတဲ့ ကုသုိလ္ေတြကုိ (ၾကြားတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ) ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ေျပာတတ္၊ သူမ်ားကုိလည္း သာဓု ေခၚေစတတ္ ပါတယ္။

မွတ္မွတ္ရရ တစ္ခါတုန္းက သူမ်ားက သူမကုိ အေအး (အိတ္နဲ႔ ထည့္ေပၿပီး)တုိက္လုိက္ ပါတယ္။ အဲဒီ အေအးကုိ သူမက မေသာက္ခ်င္ဘူး (မတည့္တာလည္းပါမယ္)ေပါ့။ ေပးတဲ့ သူရဲ႕ ေရွ႕မွာ လႊင့္ပစ္ဖုိ႔ ကလည္း မေကာင္းတာမုိ႔လႊင့္ပစ္ရမယ့္ ေနရာကုိ ေရြးခ်ယ္ရင္း ဒီအတုိင္း လက္ထဲမွာ ပါလာခဲ့တယ္။အဲဒီေနာက္ လမ္းေဘးက အလွဴခံ တစ္ေယာက္က (သူေတာင္းစားဟု မသုံးပါ) သူမ လက္ထဲကအေအးထုပ္ကုိ ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိးနဲ႔ ၾကည့္ေနလုိ႔ သူမက ၀မ္းသာ ၾကည္ႏူးစြာနဲ႔(အမႈုိက္ပုံးထဲ ထည့္မယ့္ အထုပ္ကုိ) ငါ့လက္ကလြတ္ ၿပီးေရာ သေဘာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာနဲ႔ ေပးလွဴခဲ့ၿပီး။ သူမလွဴခဲ႔တဲ့ အလွဴကုိ ဧရာမ အလွဴႀကီး တစ္ခုအလား သေဘာထားကုိ သူတပါး (မိမိ)အားသာဓုေခၚေစ၊ ၀မ္းေျမာက္ေစ ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ အမ်ိဳးသမီး ခ်မ္းသာ ပါတယ္။ပစၥည္း ဥစၥာေရာ ကုသုိလ္ ေရာေပါ့။ တန္ဖိုး ထားတတ္ပုံကုိ ေျပာတာပဲ။ တန္ဖုိးထားတာနဲ႔ အမွ် ကုသုိလ္ေတြ ပုိၿပီး ေပါမ်ား တတ္ပုံကုိ ေျပာတာပါ။ တန္ဖုိးထားတာနဲ႔ အမွ် တန္ဖုိး ရွိေတာ့ တာပါပဲ။

ပန္းကုိပုံျပဳ- ကုသုိလ္လုပ္တဲ့ အခါမွာ ပန္းေတြကုိ ဥပမာထားၿပီး ကုသုိလ္လုပ္ရမယ္လုိ႔ ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာေတာ္ မူခဲ့ပါတယ္။ ဥပမာ အားျဖင့္ စပါယ္ပန္းတုိ႔၊ခေရပန္း တုိ႔ကုိ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ျမင္ဖူးၾက ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီပန္းေလးေတြဟာ တစ္ပြင့္တည္း ရွိေနရင္ တန္ဖုိး မဲ့ေနတတ္ ၾကေပမယ့္သီႀကိဳးနဲ႔ သီကုံးလုိက္တဲ့ အခ်ိန္ မွာေတာ့ အရမ္းတန္ဖုိး ျမင့္တက္သြားပါၿပီ၊ အရာရာဟာ အျမင္တင့္ အဆင္တင့္ အသြင္တင့္ သြားပါၿပီ။ ပုိက္ဆံဟာတစ္က်ပ္ထဲဆုိ တန္ဖုိး သိပ္မရွိ တတ္ေပမယ့္ ရာတုိ႔ ေထာင္တုိ႔ ေသာင္းတုိ႔သိန္းတုိ႔ဆုိရင္ လုိခ်င္တာ ေတြကုိ ၀ယ္လုိ႔ ရပါၿပီ။ အဲဒီလုိပါပဲ ကုသုိလ္ဟာနည္းေန ေသးရင္ မသိသာ ေသးေပမယ့္ ကုသုိလ္ေတြ မ်ားလာတာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ လူ႔ဘ၀၊နတ္ဘ၀၊ အဆင့္ျမင့္ ဘ၀ေတြကုိ ၀ယ္လုိ႔ ရပါၿပီ။ နိဗၺာန္ကုိ
၀ယ္ဖုိ႔အေထာက္အပံ့ ေပးႏုိင္ပါၿပီ။ ဆုိလုိတာက ပန္းပြင့္ေတြကုိ ဥပမာထားၿပီးကုသုိလ္ လုပ္တဲ့အခါ ေန႔စဥ္ေန႔စဥ္ နည္းသည္ျဖစ္ေစ၊ မ်ားသည္ျဖစ္ေစ၊လုပ္ႏုိင္ သေလာက္ လုပ္သြားၾကဖုိ႔ပါ။

ကုသုိလ္စု- တစ္စကၠန္႔ဟာ တန္ဖုိး မရွိတတ္ ေပမယ့္ စကၠန္ေပါင္း မ်ားစြာရွိလာရင္၊ တစ္မိနစ္ကုိ သတိ မထားတတ္ၾက ေပမယ့္ မိနစ္ေပါင္း မ်ားစြာရွိလာရင္၊ တစ္ေန႔ တစ္ေလဟာ မသိသာ ေပမယ့္ ေန႔ေပါင္း မ်ားစြာ ၾကာလာရင္သိပ္ကုိ ထူးထူးျခားျခား ျဖစ္တတ္ ရွိလာတတ္ ပါတယ္။ ကုသိုလ္လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း ဒီအတုိင္း ပါပဲ တစ္စကၠန္႔ေလာက္ လုပ္လုိက္တဲ့ ကုသုိလ္၊တစ္မိနစ္၊ တစ္နာရီ၊ တစ္ရက္ေလာက္ လုပ္လုိက္တဲ့ ကုသုိလ္ ေတြဟာ မသိသာ ေပမယ့္စကၠန္႔ေတြ၊ မိနစ္ေတြ၊ နာရီေတြ၊ ေန႔ေတြ ထပ္လာ ဆက္လာရင္၊ ကုသုိလ္ေတြစုႏုိင္လာတာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ အဲဒီ ကုသုိလ္ရဲ႕ အက်ိဳးတရား ေတြကုိ လုိသလုိအသုံးခ်လုိ႔ ရႏုိင္ေတာ့ တာပါပဲ။

တစ္ခုခုေတာ့- ကုသုိလ္ လုပ္တယ္ ဆုိတာ ပုိက္ဆံရွိမွ လုပ္လုိ႔ ရတာမဟုတ္ပါဘူး။ မရွိလည္း လုပ္လုိ႔ ရတာပါပဲ။ နံနက္ ညေန ဘုရားရွိခုိး တာတုိ႔၊ဘုရား ဂုဏ္ေတာ္၊ တရား ဂုဏ္ေတာ္၊ သံဃာ ဂုဏ္ေတာ္ ပြားမ်ားတာတုိ႔၊ ရြတ္ဆုိတာတုိ႔၊ ေမတၱာ ပုိ႔တာတုိ႔၊ သူမ်ား အက်ိဳး စီးပြားကုိ လုိလား တာတုိ႔၊သူမ်ား အဆင္ ေျပေနတာ ေတြ႔ရင္
၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာ ရွိတာတုိ႔၊ သူမ်ားမေကာင္း မေျပာတာတုိ႔၊ ကူညီႏုိင္တာ ေတြ႔ရင္ ကာယအား၊ ဥာဏအားျဖင့္ကူညီတာတုိ႔ စတာေတြဟာ ပုိက္ဆံ မကုန္ဘဲ ရတတ္တဲ့ ကုသုိလ္ေတြပါ။ ပိုက္ဆံမကုန္တဲ့ တန္ဖုိး အႀကီးဆုံး ကုသုိလ္ ကေတာ့ ေန႔စဥ္ေန႔တုိင္း မိမိ ရွဴေနထုတ္ေနတဲ့ ၀င္ေလ၊ ထြက္ေလကုိ သတိထား ေစာင္းၾကည့္ ေနရင္၊ ဒါမွမဟုတ္မိမိလုပ္ေနတဲ အရာေတြကုိ မ်က္ေျခ မျပတ္ သတိနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ေန၊ မိမိရဲ႕ခႏၶာကုိယ္ရဲ႕ ျဖစ္စဥ္၊ မိမိစိတ္ရဲ႕ ေျပာင္းလဲ တတ္တဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြကုိေစာင့္ၾကည့္ ေနႏုိင္မယ္ ဆုိရင္ တန္ဖုိး ျဖတ္လုိ႔ မရႏုိင္တဲ့ ကုသုိလ္ေတြပါပဲ။ တစ္ခုခု ကိုေတာ့ မ်က္ေျခ မပ်က္ သတိနဲ႔ မွတ္ေနဖုိ႔ပါပဲ။

လုပ္ရမွ- အလုပ္ကေတာ့ ေန႔စဥ္ လုပ္ေနရ တာပါပဲ။ ဆင္းရဲ သူလည္း ဆင္းရဲတဲ့အေလ်ာက္၊ ခ်မ္းသာ သူလည္း ခ်မ္းသာတဲ့ အေလ်ာက္ လုပ္ေနၾကရ တာပါပဲ။ အလုပ္မလုပ္တဲ့ သူရယ္ လုိ႔ေတာ့ တစ္ဦးမွ ရွိမယ္ မထင္ပါဘူ၊ တန္ဖုိးရွိတဲ့ အလုပ္၊တန္ဖုိးမဲ့တဲ့ အလုပ္ ဒါေတြပဲ ကြာျခား သြားၾက လိမ့္မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။အလုပ္ လုပ္ေနၾက ေပမယ့္ ကုသုိလ္ ပညာ၊ ဥစၥာ ရွာမႈ၊ တစ္ခုခု၊ မရသူမွာအရႈံးသာ ဆုံးမ စကားေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘ၀အတြက္ အဓိပၸါယ္ ရွိဖုိ႔ဘ၀မရႈံးဖို႔ ကေတာ့ ေန႔စဥ္ေန႔စဥ္ ကုသုိလ္ လုပ္ရမွ ျဖစ္မယ္။

အိပ္ခါနီး နဖူးေပၚ လက္တင္ စဥ္းစား ၾကည့္လုိက္ ဒီေန႔ ငါ ဘာကုသုိလ္ေတြလုပ္ၿပီးၿပီလဲ။ တကယ္လုိ႔ ဘာမွ မလုပ္ရ ေသးရင္၊ မလုပ္ျဖစ္ ခဲ့ရင္ အရႈံးေတာ့မခံပါနဲ႔၊ ႏွာသီးဖ်ားက ၀င္ေလ ထြက္ေလကုိ သတိထားလုိ႔ ျဖစ္ေစ၊ ၀မ္းဗုိက္ေပၚလက္တင္ၿပီး ေဖာင္းတာ ပိန္တာကုိ သတိထားလုိ႔ ျဖစ္ေစ၊ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ၊မိဘ၊ ဆရာသမား တုိ႔ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ ေတြကုိ ပြားလုိ႔ပဲ ျဖစ္ေစ၊ ေမတၱာပြားလုိ႔ပဲ ျဖစ္ေစ တစ္ေန႔တာ အတြက္ ဘ၀ မရႈံးေအာင္ လုပ္ဖုိ႔ေတာ့ လုိအပ္ေပလိမ့္မယ္။ ဆုိလုိရင္း ကေတာ့ ေန႔စဥ္ ေန႔စဥ္ လုပ္ႏုိင္ သေလာက္ ကုသုိလ္ေတြကုိ တစ္ခုၿပီး တစ္ခု လုပ္ေဆာင္ ေနမယ္ ဆုိရင္ ေန႔ေပါင္း မ်ားစြာၾကာျမင့္လာေသာ အခါ…
အခ်ဳပ္။ ပါဠိျမန္မာ၊ အနက္ရွာ၊ လိပ္မွာ မူရင္းက။ေရွးအတိတ္ကံ၊ ေသမည္မွန္၊ ေလးတန္ေသမ်ိဳးျပ။ကုသုိလ္ေရြးခ်ယ္၊ လုပ္ၾကကြယ္၊ သုံးသြယ္ တန္ဖုိးလွ။ပန္းကုိ ပုံျပဳ ကုသုိလ္စု၊ တစ္ခုခုေတာ့ လုပ္ရမွ။

ဘု၇ား ပ၇ိနိဗၺာန္ စံကာနီး ေနာက္ဆံုးစကား

၃၁ဘံုေတြကေတာ့
ျဗဟၼာ့ဘံု ၂၀ဘံု
နတ္ဘံု ၆ဘံု
လူ႔ဘံု ၁ဘံု
အပါယ္၄ဘံု

မိမိပါ၀င္ေနပါေသးတယ္။

ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ခါနီးအခ်ိန္မွာ မွာခဲ့တဲ ့မွာတမ္းေလးကေနာက္ဆံုးစကားေလးျပီးတာနဲ ့ပရိနိဗၺာန္စံသြားတာပါ။ ၀ရဓမၼာသခၤါ၇ အပၸမာေဒနသံပါေဒထ။ ခ်စ္သား ခ်စ္သမီးတုိ ့ ငါဘု၇ား ပ၇ိနိဗၺာန္ စံကာနီး ေနာက္ဆံုးစကားမွာၾကားမယ္.. ခ်စ္သား ခ်စ္သမီးတုိ့ ယခုရရွိေနတဲ ့ ရုပ္နာမ္ ႏွစ္ပါး ၊ခႏၶာငါးပါး သခၤါရတရားတုိ ့သည္ အျမဲတမ္း ပ်က္ေနတယ္။ အျမဲတမ္းပ်က္ေနတဲ့ရုပ္နာမ္ ၂ပါး ခႏၶာ၅ပါးက အနိစၥအျမဲမရွိပါလုိ႔ အသစ္အသစ္ေတြသာအစားထုိးေနတာကို သိသိေပးဖုိ႔ကို မေမ့မေလ်ာ့ မေပါ့မဆေသာ ၀ိပႆနာ တရားျဖင့္ရႈပြားျပီးေတာ့ ေနရစ္ၾက လုိ ့ မွာၾကားေတာ္ မူပါတယ္။ အခုလည္းပ၇ိနိဗၺာန္စံကာနီးမွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ ့လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပရိနိဗၺာန္မစံႏုိင္ဘူး။ သူ့၇ဲ့ ခ်စ္သား ခ်စ္သမီးတုိ ့၀ိပႆနာ မပြားဘဲေန၇စ္မွာစိုးရွာလုိ ့ ခႏၶာငါးပါး အျဖစ္ပ်က္ကို ၀ိပႆနာ ရႈျပီးေတာ့ေနရစ္ၾကပါလုိ ့မွာခဲ့ရွာတယ္။ ျမတ္စြာဘုရား ေမတၱာ ေစတနာ ပါ။ဒါတင္မကေသးပါဘူး။ သက္တမ္းရွည္တဲ ့ဘုရားရွင္ေတြလက္ထက္မွာဆုိ၇င္ သူတုိ့ပရိနိဗၺာန္ စံသြား၇င္ တခါတည္း သာသနာပါ ကြယ္သြားတယ္။ သာသနာကုန္တယ္ ဆုိတာမဂ္ဖုိလ္၇တတ္တဲ ့ ၀ိပႆနာတရားေတြ ကုန္တာပါဘဲ။ ဘုရားတစ္ဆူပြင့္၇င္သတၱ၀ါအေပါင္း ႏွစ္ဆယ္ ့ေလးသေခ်ၤ္နဲ ့ဗုိလ္ေခ်တစ္သိန္း ေခ်ခၽြတ္၇ပါတယ္။ဘုရားတစ္ဆူရဲ ့တာ၀န္ပါ။ ဒါေပမဲ ့ေဂါတမျမတ္စြာဘု၇ားက ဆယ္ေျခာက္သေခ်ၤပဲေခ်ခၽြတ္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ရွစ္သေခ်ၤနဲ ့ဗုိလ္ေခ်တစ္သိန္းက်န္ေသးတယ္။ အဲ့လုိက်န္ခဲ့တဲ ့အထဲမွာ အခုရွိေနတဲ ့မိမိတို ့အပါ၀င္ သတၱ၀ါအနတၱပါပါတယ္။ သူသာသာသနာ မထားခဲ့၇င္ မိမိတုိ ့ေယာဂီေတြ ၀ိပႆနာတရား မနာႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ေပ်ာက္သြားပါဘီ။သာသနာမရွိတဲ ့အခ်ိန္မွာ လူျဖစ္လို ့ တရားနာခ်င္လို့ေငြသိန္းနဲ႔ခ်ီ ေလွ်ာက္ေပးအံုး ဘယ္သူမွ မေဟာနိုင္ေတာ့ဘူးတဲ့။ သာသနာကိုျမတ္စြာဘုရားက ၅၀၀၀ ထားခဲ့တဲ့ အထဲမွာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၄၆နွစ္ကုန္သြားဘီ။ေနာက္ထပ္ နွစ္ေပါင္း ၂၄၀၀ေက်ာ္က်န္ေသးတယ္။ သာသနာႏွစ္ေပါင္း ၂၄၀၀ေက်ာ္က်န္ေသးတာ ၀ိပႆနာတရားကို မနာၾကားေသးပါဘူး။ အားမထုတ္ေသးပါဘူးလို့ေပါ့ေပါ့တန္တန္ေနတတ္ၾကပါတယ္။ ဒီအေတြး အေခၚဘယ္ေလာက္မွားယြင္းေနပါသလဲဆိုတာ။ အဲ့လုိ ေနမယ္ဆုိ၇င္ေတာ့ အမွားၾကီးမွားပါဘီ။အဲ့ဒီ သာသနာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၄၀၀မွာ မိမိနဲ ့ဘယ္ေလာက္မ်ားဆုိင္သလဲလုိ ့စဥ္းစားပါ။ ဒီေန ့ည ကုိယ္ေသသြားဘီတဲ ့ေနာက္ေန ့အဲ့သာသနာ မိမိနဲ့ဆုိင္ေသးလားဆုိေတာ့ မဆုိင္ေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ ကို္ယ္နဲ ့ဆုိင္တဲ ့သာသနာဟာမေသခင္ကေလးမွာ သာ ဆုိင္တာပါ။ ဒါကုိ သတိ၇ပါ။ တခ်ိဳ႔ ထင္တယ္ ။ ေနာက္ဘ၀ပဲလူဆက္ျဖစ္ျပီး သာသနာနဲ ့ျပန္ၾကံဳ၇ေတာ့မလိုလုိနဲ့လြယ္တယ္မထင္လုိက္ၾကပါနဲ ့။ ဒိ႒ိမေပ်ာက္ေသးတဲ ့ပုဂၢိဳလ္မ်ားဟာသုဂတိေရာက္တာ နည္းပါတယ္။ ဒုကၡတိ..အပါယ္သြားၾကတာ မ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ဒီဒိ႒ိေတြကို ပယ္ႏုိင္သမွ် ပယ္ႏုိင္ေအာင္ မိမိတုိ႔ကိုယ္တုိင္ေလ့က်င့္ဘုိ့္လုိအပ္ပါတယ္။ ကုိယ္ေသတာနဲ ့သာသနာနဲ ့ မဆုိင္ေတာ့ဘုိ ့ပါမ်ားပါတယ္။ ငရဲ၊တိရိစၦာန္ ျပိတၱာဘ၀ေရာက္သြား၇င္ သာသနာနဲ ့ဆုိင္လို ႔ မ၇ေတာ့ပါဘူး။မိမိတို ့တရက္ေန၇ရင္ သာသနာနဲ ့တရက္ပဲဆုိင္တယ္။ တလေနရရင္ သာသနာဟာ မိမိနဲ့တလပဲ ဆုိင္တယ္။ ေသတာနဲ ့မဆုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ေသျပီးေတာ့ အပါယ္က်သြား၇င္ေတာ့ သြားဘီသာ မွတ္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ အေသမဦးခင္မွာ ဥာဏ္ဦးဖုိ့အေရးၾကီးပါတယ္။ စား၀တ္ေနေရးဆုိတာ ေသတဲ ့အထိရွာ၇မွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ဘုရားမွာခဲ့တဲ ့စကားကုိ ေလးစားေက်းဇူးတင္ေသာ အားျဖင့္ နားေထာင္တဲ ့အေနနဲ့၀ိပႆနာ တရားရႈပြားျခင္းအလုပ္ကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ၂၄နာ၇ီမွာ ၁နာ၇ီ၂နာ၇ီေလာက္ ေန့စဥ္ေပးၾကည့္ၾကပါလုိ ့တုိက္တြန္းပါတယ္။ မိမိကုိယ္ကိုသနားၾကပါ။ မိမိကုိယ္ကို ျပန္ကယ္ပါ။ ၾကံဳတုန္းၾကိဳက္တုန္း..ဆုိတဲ ့အတုိင္းၾကံဳတဲ့ အခ်ိန္မွာ ၾကိဳက္လုိက္ၾကစမ္းပါ။ သာသနာ ၅၀၀၀ထားခဲ့တဲ႔ဘုရားရွင္ကို ေလးလည္း ေလးစားၾကပါ။ ကႆပ ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ စံတဲ ့အခါမွာဓါတ္ေတာ္ကို တစ္လံုးထဲ ထားခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒါကို ေစတီတည္လုိက္ပါတယ္။ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားသခင္ကိုယ္ ေတာ္ျမတ္ၾကီးကေတာ့ ငါနဲ ့ ငါ့သာသနာမၾကံဳလုိက္၇တဲ ့ေ၀ေနယ်သတၱ၀ါအေပါင္း ငါ့ဓါတ္ေတာ္ေတြ ဖူးျပီးေတာ့ဘုရား၊တရား၊သံဃာကို သတိ၇ၾကပါေစ.. မဂ္ဖုိလ္ ၇မဲ႔အလုပ္ေတြ လုပ္ႏုိင္ၾကပါေစ။မဂ္ဖုိလ္၇မဲ႔တရားေတြ နာၾကားႏုိင္ၾကပါေစ။ အကၽြတ္တရားရၾကပါေစ .. ၀ိပႆနာတရားနာၾကား အားထုတ္ျဖစ္ၾကပါေစလုိ ့ေစတနာနဲ ့သူ ့ရဲ ့ဓါတ္ေတာ္ေတြကုိအစိပ္စိပ္ အမႊာမႊာကြဲေအာင္ အဓိ႒ာန္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား သခင္ရဲ ့ဓါတ္ေတာ္ေတြဟာ အစိပ္စိပ္အမႊာမႊာကြဲျပီး ကမ ၻာအ၇ပ္၇ပ္မွာ ပ်ံ ့နွံ ့လုိ ့ေနပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရား၇ဲ ့ ဓါတ္ေတာ္ေတြဖူးျပီးေတာ ့အသိဥာဏ္ေတြရ ၊၀ိပႆနာတရားေတြ ရႈပြားၾက အားထုတ္ၾကနဲ ့မဂ္ဖုိလ္ရတဲ ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြလည္း ကမၻာနဲ ့အ၀ွမ္း မွာလည္းအမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ဘုရားရွင္ကို ဒီအခ်က္အတြက္ ေက်းဇူးတင္စရာေကာင္းလြန္းပါတယ္။ပ၇ိနိဗၺာန္စံကာနီး အခ်ိန္မွာေတာင္ အျခားဘုရားေတြကဲ့သို႔ေအးေအးေဆးေဆး မစံႏုိင္ဘူး.. မိဘက သားသမီးကိုပူသလုိ .သူ႔တရားမနာလုိ္က္၇တဲ႔ေနာက္ပိုင္း ပုဂၢိဳလ္ေတြ အကန္းပုထုဇဥ္ဘ၀နဲ႔ ေသသြား၇မွာ သိပ္စိုး၇ိမ္ျပီးပရိနိဗၺာန္စံကာနီး အခ်ိန္မွာ မွာပါတယ္ ။ ဘာမွာသလဲဆုိေတာ့ …ခ်စ္သားခ်စ္သမီးတုိ႔ ငါဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံကာနီး ေနာက္ဆံးုစကား အျဖစ္အေရးၾကီးစကား မွာၾကားခဲ့မယ္။ ဒီရုပ္နာမ္၂ပါး ခႏၶာငါးပါးဆိုတာ ျဖစ္ျပီးပ်က္ေနၾကတယ္။ အဲ့ဒါကို ဆရာေကာင္း သမားေကာင္းထံ နည္းယူျပီးေတာ့ မေမ့မေလ်ာ့မေပါ႔မဆတဲ ့သတိနဲ႔ စဥ္ဆက္မျပတ္ ၀ိပႆနာတရား ရႈပြားျပီး ေနရစ္ၾကပါ…လို႔အေရးတၾကီး မွာၾကားခဲ့ပါတယ္။ ဒါနျပဳၾက၊ သီလျပဳၾက၊ သမထလုပ္ၾကလုိ့အေရးတၾကီးမမွာထားခဲ့ပါဘူး။
၁၅မိနစ္ေလးပဲရရပါ။
စိတ္ပင္ပန္းရင္ လူပင္ပန္းလြန္းရင္ ခ်က္ခ်ငး္ တရားထုိင္မွတ္လို႔မရႏုိင္ပါဘူး။ (အေလ့က်င့္ မ်ားလာတဲ႔ ပုဂၢဳိလ္မ်ားအေနနဲ႔ကေတာ့ တရားစိတ္သြင္းလုိက္တာ နဲ႔ အေမာေျပသြားပါတယ္။) ဒါေၾကာင့္ မပင္ပန္းပဲ အိပ္ေ၇း၀တဲ့မနက္ပိုင္း အခ်ိန္ေလးကို ၁၅မိနစ္ပဲရရ ဆက္တုိက္ တရားႏွလံုးသြင္းေပးတာအကိ်ဳး ပိုျဖစ္ထြန္းပါတယ္။ အခ်ိန္အမ်ားၾကီးထုိင္ျပီး မထိေရာက္တာထက္ စာရင္၁၅မိနစ္နာရီ၀က္မွာ အျပည့္ႏွလံုးသြင္းႏုိင္တာ ပိုထိေရာက္ေစပါတယ္။

1. 1.ျမင္ရင္ ျမင္တဲ႔ေနရာမွာရပ္။ ဆက္ျပီး ဘယ္သူ ဘယ္၀ါ ဘာျမင္တယ္မခြဲျခားန ့ဲ။ ျမင္တယ္လုိ႔ပဲ သိရံုသိလုိက္ပါ။ ဒီေလာက္ပဲ။

2. ၾကားရင္ ၾကားတဲ႔ ေနရာမွာရပ္။ ဘယ္မင္းသား၊ မင္းသမီးရဲ ႔အသံလို႔မခြဲျခားနဲ႔။ ဘယ္သူ႔အသံလား ဆူညံသံလား ဘာသံလား နား၀င္ခ်ိဳသံလားမခြဲျခားပါနဲ ့။ ကိေလသာ ၾကားမ၀င္ေစနဲ႔။ ၾကားတဲ့ အသံလုိ႔ပဲသိရံုသိလိုက္ပါ။

3. အနံံ႔၇တာနဲ ့ရပ္ပစ္။ နံတဲ့စိတ္ေလး ေပၚရံုပဲ။ ဘာနံ႔ညာနံ႔လုိ႔မခြဲျခားပါနဲ႔။ အနံ႔ ၇တယ္လုိ႔ သိရံုေလးသိျပီး ျဖတ္ခ်လုိက္။

4. စားလည္း ၀က္သားၾကက္သား မခြဲေနနဲ ့ ။ ဘာဟင္း ညာဟင္း မခြဲျခားပါနဲ့။ စားေကာင္းတယ္ မေကာင္းဘူး မခြဲျခားပါနဲ ့။ အရသာေပၚတဲ႔ အခ်ိန္ေလးမွာတင္အရသာေပၚတယ္လို ့သိရံုသိျပီး ရပ္ပစ္ပါ။

5. ထိရင္ ထိတဲ႔ေနရာမွာတင္ ရပ္လုိက္ပါ။ နူးညံ့တယ္ ၾကမ္းတမ္းတယ္မခြဲျခားပါနဲ႔ ။ ထိတယ္လုိ႔ပဲ သိရံုေလးသိေပးလုိက္ပါ။

6. ေတြး၇င္ ေတြးမွန္းသိလုိက္။ ဘာေတြးတယ္လုိ ့ဆက္မေတြးနဲ႔။အေတြးေပၚသြားတယ္ ဆုိ၇ံုေလးသိျပီး ျဖတ္ခ်ပစ္ပါ။ ရပ္ပစ္ပါ။

အဲ့ဒါ တ၇ားအားထုတ္ေနတာပါ။ ၀ိပႆနာတရားအားထုတ္၇ျခင္း ၇ည္၇ြယ္ခ်က္ကကိေလသာေတြ ကုန္ဘုိ႔ ခမ္းဘုိ ့နည္းဘို ့ပါးဘုိ ့ေပ်ာက္ဘုိ ့ပါ။ဘယ္ေနရာမဆုိ ဘယ္အခ်ိန္မဆုိ တ၇ားအားထုတ္လုိ႔ ၇ပါတယ္။ဒီေျခာက္ခ်က္ကို အဓိကသိေပးေနပါ။ ဆက္တုိက္သတိထား သိေပးေနပါ။ ဘာလုိ႔ ဆက္တုိက္ သိေန၇မလဲဆုိေတာ့မ်က္စိတမွိတ္ တစကၠန္႔မွာ စိတ္က ကုေဋတစ္သိန္းေျပးေနတာကို ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟမာနစတဲ႔ ကိေလသာ ကင္းစင္တဲ ့ အရိယာအျဖစ္ မေရာက္ရွိေသးခင္ျဖစ္တဲ႔ပုဂၢိဳလ္တုိ႔ရဲ ႔ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ ေမာဟ ဖုံးေနေသးတဲ႔ ဥာဏ္နဲ႔လိုက္မမွီနို္င္ေသးလုိ႔ မိမိဥာဏ္မွီသေလာက္ သိသေလာက္ ျဖတ္ခ်ေနရပါမယ္။ဒါေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟကို ပါးေအာင္ ကုန္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးေနတာပါ။ ျဖတ္ခ်ရင္းေလာဘ ေဒါသ ေမာဟပါးလာတာနဲ႔ အမွ် သိလာတဲ႔ အသိဥာဏ္ေတြ ျမန္ဆန္လာတာကိုေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ လုပ္သာလုပ္ေပးေနပါ။ ေလ့သာေလ့က်င့္ေပးေနပါ။အက်ိဳးေတြကေတာ့ အံ႔ၾသလုိ ့မကုန္ေအာင္ သူ႔အလုိလို ျဖစ္ထြန္းလာပါလိမ့္မယ္။မေမွ်ာ္လင့္နဲ႔.. ဒါေပမဲ႔ သူ႔အလိုလုိ မေကာင္းတာေတြ ေဘးအႏ ၱရာယ္ေတြကိုပယ္သြားပါလိမ့္မယ္။ မိမိတာ၀န္က ေလ့က်င့္ေနဘုိ႔ပါ။ တရားတာ၀န္ကတကယ္အရွိတရား သူ႔အလုိလိုဆိုတဲ႔ အနတၱသေဘာကုိ ျပလာပါလိမ့္မယ္။

သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္း ေဘးရန္ကင္းကြာ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာစြာနဲ႔မတရားဟုဆုိအပ္ေသာ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာန ကိေလသာမ်ားနဲ့အခ်ိန္ကုန္ခ်ိန္နည္းျပီး တရားဟုဆုိအပ္ေသာ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာနကိေလသာမ်ားကို ျဖတ္ခ်ႏုိင္ေသာအခ်ိန္အမ်ားစု ျဖစ္ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔

ေမတၱာမ်ားျဖင့္
http://maythetwin.multiply.com

ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက၏ ` စိတ္ခ်မ္းသာဖုိ႔လုိရင္းပါ

Subject: ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက၏ ` စိတ္ခ်မ္းသာဖုိ႔လုိရင္းပါ` မွTo:
(ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက၏ ` စိတ္ခ်မ္းသာဖုိ႔လုိရင္းပါ` မွ)

TODAY IS THE PRESENT

Yesterday is just a memory.
Tomorrow we may never see.
There’s beauty all around us,
Life can be so pleasant.
Today is like a gift
That’s why it’s called the present.


ဒါေတြကိုမေမ႔မွ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္

(၁) ငါဟာ ငါ႔ဘ၀မွာ အေရးပါတဲ႔သူ ျဖစ္တယ္။ ငါ႔မိသားစုဘ၀မွာလည္း အေရးပါတဲ႔သူျဖစ္တယ္။ ငါ႔အသုိင္းအ၀ိုင္းမွာလည္း အေရးပါတဲ႔သူ ျဖစ္တယ္။ ဘာေတြလုပ္ေပးႏုိင္လုိ႔ အေရးပါတာလဲ။ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား လုပ္ေပးႏုိင္လုိ႔မဟုတ္ပါဘူး။ သြားရင္းလာရင္းနဲ႔ စိတ္ခ်မ္းသာစရာေလးေတြကို ငါ ေျပာႏုိင္တယ္။တစ္ခါတေလ ကိုယ္တတ္ႏုိင္တဲ႔အကူအညီ ေပးႏုိင္တယ္။ ငါ႔ေၾကာင္႔နည္းနည္းေလးျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ရေစခ်င္တယ္။
ငါ႔ဘ၀မွာ ငါဟာ အေရးအပါဆံုးလူ မဟုတ္ရင္ ဘယ္သူက ငါ႔ဘ၀မွာအေရးအပါဆံုး ျဖစ္မလဲ။ ငါဟာ ဘာမွ အသံုးမက်တဲ႔သူလုိ႔ ငါ႔ကိုယ္ငါ သေဘာထားရင္ဘယ္လိုလုပ္ စိတ္ခ်မ္းသာမလဲ။ ဘယ္လုိလုပ္ စိတ္အားတက္မလဲ။
(၂) ငါ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ဒုကၡမေပးမိေအာင္ သတိထားတယ္။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ဒုကၡေပးေနၾကရင္ ဒီီေလာက္လူေတြမ်ားတဲ႔ ေလာကၾကီးမွာ ဘယ္ေနလုိ႔ ျဖစ္ေတာ႔မလဲ။ဒါေၾကာင္႔ စိတ္ခ်မ္းသာမႈမေပးႏုိင္ရင္ ရွိပါေစေတာ႔ စိတ္ဆင္းရဲမႈေတာ႔မေပးမိေအာင္ သတိထားပါတယ္။
(၃) ဒီေန႔ဟာ အေရးအၾကီးဆံုးေန႔ပဲ။ ဒီေန႔ကို တန္ဖုိးထားမွ ေန႔တုိင္းတန္ဖုိးရွိတဲ႔ေန႔ ျဖစ္မယ္။ ေန႔တုိင္း တန္ဖုိးရွိတဲ႔ေန႔ျဖစ္မွ ငါ႔ဘ၀ဟာတန္ဖုိးရွိတဲ႔ဘ၀ျဖစ္မယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ဒီေန႔ တန္ဖုိးရွိတာ လုပ္မယ္။ပညာရွာမယ္။ မိတ္ေဆြေကာင္းရွာမယ္။ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေနမယ္။ ေမြးေန႔မွာHappy Birth Day ေပ်ာ္ရႊင္စရာေမြးေန႔လုိ႔ ေျပာၾကတယ္။ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ၾကတယ္။ ေန႔တုိင္း အဲဒီလုိ ေပ်ာ္လုိ႔ မျဖစ္ဘူးလား။မျဖစ္ႏုိင္စရာအေၾကာင္း ဘာရွိသလဲ။ ေန႔တုိင္း ေမြးေန႔လုိ႔ သေဘာထားမယ္။
(၄) ဒီေန႔လုပ္ရမယ္႔ အလုပ္ေတြကို အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္။ လူေတြကိုအေကာင္းဆံုးသေဘာထားနဲ႔ ဆက္ဆံမယ္။ ငါနဲ႔ေတြ႔ရတဲ႔ လူေတြဟာ ငါ႔လုိပဲ ဘ၀ကိုရုန္းကန္ျပီး ေနသြားၾကတယ္။
(၅) ကိုယ္တတ္ႏုိင္တာကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ စိတ္ပါလက္ပါ၊ ရုိးရိုးသားသားေစတနာနဲ႔ လုပ္မယ္။ မတတ္ႏုိင္တာကို မတတ္ႏုိင္ဘူးလုိ႔ သေဘာထားမယ္။ အဲဒီလုိမတတ္ႏုိင္တဲ႔အတြက္ေၾကာင္႔ စိတ္ဆင္းရဲမခံဘူး။
(၆) ဒီေန႔ အကူအညီလုိတဲ႔ ငါ႔မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကို အကူအညီေပးမယ္။ လူ႔ဘ၀မွာတစ္ဦးကိုတစ္ဦး အကူအညီေပးျပီးေနသြားမွ အားလံုး အဆင္ေျပမယ္။ ငါကလည္းဘယ္သူ႔ကိုမွ အကူအညီမေပးဘူး။ ဘယ္သူ႔ဆီကမွလည္း အကူအညီ မယူဘူး ဆုိျပီးေနလုိ႔ မျဖစ္ဘူး။
(၇) ငါ ခင္သလို ငါ႔ကို မခင္ၾကဘူးလုိ႔ အျပစ္ မတင္ဘူး။ သူတုိ႔ မခင္တာဟာငါ႔အတြက္ စိတ္ဆုိးစရာ မဟုတ္ဘူး။
(၈) ` အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ` လုိ႔ ဘုရား ေန႔တုိင္း ေဟာၾကား သတိေပးတာကိုမေမ႔ဘူး။ အေရးးအၾကီးဆံုး သတိေပး ေဟာၾကား မွာထားခဲ႔တာကို ေန႔တုိင္းအားထုတ္မယ္။ ေနရာမေရြး အခ်ိန္မေရြး သတိနဲ႔ေနမယ္။ ဒါေတြကို မေမ႔မွစိတ္ခ်မ္းသာမယ္။
(၉) ဒီေန႔ဟာ ငါ တကယ္ေနရတဲ႔ေန႔ပဲ။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ စိတ္ခ်မ္းသာမႈဟာ အျပင္မွာမရွိဘူး။ အတိတ္မွာ မရွိဘူး။ အနာဂတ္မွာ မရွိဘူး။ အခု ပစၥဳပၸာန္မွာပဲရွိတယ္။ ငါ႔ကိုယ္ကိုငါ ေက်နပ္ေနတယ္။ ငါ႔ဘ၀ကိုငါ ေက်နပ္ေနတယ္။ငါ႔စိတ္ခ်မ္းသာမႈဟာ ငါ႔တာ၀န္ပဲဆိုတာ ငါသိတယ္။ ငါစိတ္ခ်မ္းသာေနမွငါနဲ႔ေတြ႔ရတဲ႔သူေတြကို စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ေပးႏုိင္
မယ္။ အနည္းဆံုးေတာ႔ ငါ႔အျပံဳးဟာ လႈိက္လွဲတဲ႔အျပံဳး ျဖစ္ေစရမယ္။
(၁၀) ငါဟာ ငါ႔ရဲ႕ အေကာင္းဆံုးမိတ္ေဆြျဖစ္ႏုိင္သလု ိ အဆိုးဆံုးရန္သူလည္းျဖစ္ႏိုင္တယ္။ သူမ်ားက ငါ႔ကို ေနရာမေရြး အခ်ိန္မေရြး ဒုကၡမေပးႏုိင္ဘူး။ငါ႔စိတ္ကိုငါ မထားတတ္ရင္ အခ်ိန္မေေရြး ေနရာမေရြး စိတ္ဆင္းရဲႏုိင္တယ္။ငါ႔စိတ္ကို ငါသိလုိ႔ စိတ္ထားတတ္ရင္လည္း ေနရာမေရြး အခ်ိန္မေရြးစိတ္ခ်မ္းသာႏုိင္တယ္။
(၁၁) ဘယ္လုိသေဘာထားရင္ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္။ ဘယ္လုိေတြးရင္ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္။ဘာလုပ္ရင္ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္။ ဘယ္သူနဲ႔ေပါင္းရင္ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ဆုိတာကိုအျမဲ ေလ႔လာရမယ္။ စိတ္ခ်မ္းသာတဲ႔သူေတြကို ေလ႔လာမယ္။ အဆင္ေျပေနတဲ႔သူေတြကိုေလ႔လာမယ္။
(၁၂) ကိုယ္႔ဘ၀ ကိုယ္႔ေနရာ ကိုယ္႔အေျခအေနကို ဘယ္သူနဲ႔မွ မလဲခ်င္ဘူး။လဲခ်င္ေနရင္ စိတ္ဆင္းရဲေနတယ္။ ငါ႔ဘ၀ကို ငါ ေက်နပ္တယ္။ ဘယ္သူ႔ဘ၀နဲ႔မွမလဲႏုိင္ဘူးဆုိရင္ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္။(၁၃) ကိုယ္႔ကို သူမ်ား ခ်ီးမြမ္းတဲ႔အခါ ႏွစ္သက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အဲဒါသိပ္အေရးၾကီးတယ္လုိ႔ သေဘာမထားဘူး။ ခ်ီးမြမ္းတာခံရဖုိ႔ မလုပ္ဘူး။ ကိုယ္စိတ္၀င္စားတာ၊ ကိုယ္၀ါသနာပါတာ၊ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာကို လုပ္တယ္။ ခ်ီးမြမ္းရင္ ေက်နပ္ပါတယ္။ဒါေပမယ္႔ ငါလုပ္တာကို ခ်ီးမြမ္းမွာလား၊ ကဲ႔ရဲ႕မွာလားလုိ႔ မေတြးဘူး။
(၁၄) ေငြ ဘယ္ေလာက္လုိခ်င္တယ္လုိ႔ မေတြးေတာ႔ဘူး။ ဒီအလုပ္လုပ္ရင္ေငြဘယ္ေလာက္ရမလဲလုိ႔ မေတြးဘူး။ ဒီအလုပ္ကို ခ်စ္လုိ႔ လုပ္တယ္။
(၁၅) ကိုယ္႔စိတ္မွာျဖစ္တဲ႔ ခံစားမႈနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ဘယ္သူ႔မွာမွတာ၀န္မရွိဘူး။ ငါ႔စိတ္ကိုငါ ခ်မ္းသာေအာင္ ထားႏုိင္တယ္။ငါ႔စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို သူမ်ား ဖ်က္ဆီးလုိ႔ မရဘူး။ ငါစိတ္မခ်မ္းသာရင္ အဲဒါဘယ္သူ႔မွာမွ တာ၀န္မရွိဘူး။ ငါ႔စိတ္ခ်မ္းသာမႈဟာ ငါ႔တာ၀န္ပဲ။ ငါဒုကၡေရာက္တာ သူတုိ႔ေၾကာင္႔လုိ႔ ေတြးသလား။ အဲဒီလို ေတြးေနရင္စိတ္ဆင္းရဲေနတယ္။ စိတ္ခ်မ္းသာတဲ႔သူ မျဖစ္ေသးဘူး။ ငါ႔စိတ္မွာျဖစ္တဲ႔ခံစားမႈအတြက္ ငါ႔မွာပဲ တာ၀န္ရွိတယ္။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အျပစ္တင္ဖုိ႔မလုိဘူး။ အဲဒီလို သေဘာထားကိုျပတ္ျပတ္သားသား ထားႏိုင္တဲ႔သူဟာ စိတ္ခ်မ္းသာတဲ႔သူ။ ငါ႔ကိုစိတ္ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္ၾကတယ္။ ငါ႔ကို စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ မလုပ္ၾကနဲ႔လုိ႔ေျပာတဲ႔သူဟာ စိတ္ဆင္းရဲေနတဲ႔သူ။
စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ေနတတ္သူေတြမွာ ရွိတဲ႔ အခ်င္းအရာ လကၡဏာေတြဟာ ဘာေတြလဲ။စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေနတတ္တဲ႔သူဟာ
Boldness: သတၱိရွိတယ္။ ဆံုးျဖတ္ရဲတယ္။ ေျပာရဲတယ္။ လုပ္ရဲတယ္။
Brightness: အသိဉာဏ္ ေတာက္ေျပာင္တယ္။
Cheerfulness: ရႊင္လန္းတယ္။
Common sense: ပင္ကုိယ္ဉာဏ္ရွိတယ္။
Confidence: ကုိယ္႔ကိုယ္ကို ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈရွိတယ္။
Control: မိမိကိုယ္ကုိ ထိန္းသိမ္းႏုိင္တယ္။ အေျခအေနကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္တယ္။
Enthusiasm: စိတ္အားထက္သန္တယ္။ တက္ၾကြတယ္။
Forgiveness: ခြင္႔လႊတ္ႏုိင္တယ္။
Friendliness: ခင္ခင္မင္မင္ ဆက္ဆံတတ္တယ္။
Gratitude: ေက်းဇူးသိတတ္တယ္။ တန္ဖိုးထားတတ္တယ္။ အသိအမွတ္ျပဳတယ္။
Joyousness: ၾကည္လင္ရႊင္လန္းတယ္။
Kindness: ၾကင္နာတတ္၊ ညွာတာတတ္တယ္။
Mental fitness: စိတ္ဓာတ္ ၾကံ႕ခိုင္တယ္။
Optimist: အေကာင္းျမင္တယ္။ အျဖစ္ကိုျမင္တယ္။ အျပဳသေဘာရွိတယ္။
Patience: စိတ္ရွည္တယ္။ ေစာင္႔ထိန္းႏုိင္တယ္။
Peacefulness: စိတ္ျငိမ္းခ်မ္းတယ္။
Power: စိတ္စြမ္းအားၾကီးတယ္။
Productiveness: အလုပ္မ်ားမ်ားလုပ္ႏိုင္တယ္။
Wisdom: ဉာဏ္ပညာရွိတယ္။
ဒီအရည္အခ်င္းေတြ ဒီဂုဏ္ေတြေၾကာင္႔ စိတ္ခ်မ္းသာတဲ႔သူဟာအခက္အခဲေတြကို ရင္ဆုိင္ ေက်ာ္လႊားႏုိင္တယ္။ အခက္အခဲကို ရင္ဆုိင္ေျဖရွင္းရတာကို သေဘာက်တယ္။