ေမတၱာသုတ္ပါဠိေတာ္

၁။ ယႆႏုဘာ၀ေတာ ယကၡာ၊ ေန၀ ဒေႆႏၱိ ဘီသနံ။
ယမွိေစ၀ါႏုယုဥၹေႏၱာ။ ရတၱိ ံဒိ၀ မတႏၵိေတာ။
၂။ သုခံ သုပတိသုေတၱာစ၊ ပါပံ ကိဥၥိ နပႆတိ။
ဧ၀မာဒိ ဂုဏုေပတံ၊ ပရိတၱံ တံဘဏာမေဟ။
၃။ ကရဏီယမတၳ ကုသေလန၊ ယႏၱ သႏၱံပဒံ အဘိသေမေစၥ။
သေကၠာ ဥဇူစ သုဟုဇူစ၊ သု၀ေစာ စႆ မုဒုအနတိမာနီ၊
၄။ သႏၱဳႆေကာစ သုဘေရာ စ၊
အပၸကိေစၥာ စ၊ သလႅဟုက၀ုတၱိ။
သႏၱိျႏိၵေယာ စ နိပေကာ စ၊
အပၸဂေဗၻာ ကုေလသြ နႏုဂိေဒၶါ။
၅။ န စ ခုဒၵ မာစေရ ကိဥၥိ၊ ေယန ၀ိညဳ ပေရ ဥပ၀ေဒယ်ံဳ။
သုခိေနာ၀ ေခမိေနာ ေဟာႏၱဳ၊ သဗၺသတၱာ ဘ၀ႏၱဳ သုခိသတၱာ။
၆။ ေယ ေကစိ ပါဏဘူတၳိ၊ တႆာ ၀ါ ထာ၀ရာ၀ န၀ေသသာ။
ဒီဃာ ၀ါ ေယ၀ မဟႏၱာ၊ မဇၥိ်မာ ရႆကာ အဏုကထူလာ။
၇။ ဒိ႒ာ ၀ါ ေယ၀ အဒိ႒ာ။ ေယ၀ ဒူေရ ၀သႏၱိ အ၀ိဒူေရ။
ဘူတာ ၀ သမၻေ၀သီ၀၊ သဗၺသတၱာ ဘ၀ႏၱဳ သုခိသတၱာ။
၈။ န ပေရာ ပရံ နိကုေဗၺထ၊ နာတိမေညထ ကတၳစိ န ကိဥၥိ။
ဗ်ာေရာသနာ ပဋိဃသည၊ နာညမညႆဒုကၡ မိေစၧယ်။
၉။ မာတာ ယထာ နိယံ ပုတၱ၊ မာယုသာ ဧကပုတၱ မႏုရေကၡ၊
ဧ၀မၸိ သဗၺဘူေတသု မာနသံ ဘာ၀ေယ အပရိမာဏံ။
၁၀။ ေမတၱဥၥ သဗၺေလာကသၼိ ံ၊ မာနသံ ဘာ၀ေယ အပရိ မာဏံ။
ဥဒၶံ အေဓာစ တိရိယဥၥ၊ အသမၺာ ဓံ အေ၀ရ မသပတၱံ။
၁၁။ တိ႒ံ စရံ နိသိေႏၷာ၀၊ သယာေနာ ယာ၀တႆ ၀ိတမိေဒၶါ။
ဧတံ သတိ ံ အဓိေ႒ယ်၊ ျဗဟၼ ေမတံ ၀ိဟာရ မိဓမာဟု။
၁၂။ ဒိ႒ိဥၥ အႏုပဂၢမၼ၊ သီလ၀ါ ဒႆေနန သမၸေႏၷာ။
ကာေမသု ၀ိနယေဂဒံ၊ နဟိ ဇာတုဂၢ မၻေသယ် ပုန ေရတိ။

ေမတၱသုတၱံ နိ႒ိတံ။


၁။ ယႆ အၾကင္ေမတၱာသုတ္ ပရိတ္ေတာ္၏
၂။ အာႏုဘာ၀ေတာ အစြမ္း႐ွိန္ေစာ္ အာနုေဘာ္ေတာ္ေၾကာင့္
၃။ ယကၡာ နတ္အမ်ားတို႕သည္
၄။ ဘီသနံ ေၾကာက္မက္ဖြယ္အာ႐ံုမ်ိဳးကို
၅။ ေန၀ဒေႆႏၱိ မျပႏိုင္ၾကကုန္
၆။ ယမွိေစ၀ အၾကင္ေမတၱသုတ္ပရိတ္ေတာ္၌သာလွ်င္
၇။ ရတၱိ ံဒိ၀ံ ေန႕ညမျပတ္ အခါခပ္သိမ္း
၈။ အတႏၵိေတာ ပ်င္းရိျခင္းမ႐ွိပဲ
၉။ အႏုယုဥၹေႏၱာ ထပ္တလဲလဲ စြဲၿမဲ႐ြတ္ပြား အားထုတ္သူသည္
၁၀။ သုခံ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ သုပတိ အိပ္စက္ရ၏
၁၁။ သုေတၱာ အိပ္ေပ်ာ္သည္ ႐ွိေသာ္
ကိဥၥိ တစ္စံုတစ္ခုေသာ
၁၂။ ပါပံစ အိပ္မက္ဆိုးကိုလည္း
န ပႆတိ မျမင္မက္ရ။
၁၃။ ဧ၀မာဒိ ဂုဏူေပတံ ဤသုိ႕ အစ႐ွိေသာ
အက်ိဳးဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ
၁၄။ တံပရိတၱံ ထို ေမတၱသုတ္ ပရိတ္ေတာ္ကို
၁၅။ ေဟ အို သူေတာ္ေကာင္းတို႕
၁၆။ မယံ ငါတို႕သည္
၁၇။ ဘဏာမ ႐ြတ္ၾကကုန္စုိ႕
၁၈။ သႏၱံ ၿငိမ္သက္ေသာ
၁၉။ ပဒံ နိဗၺာန္ကို
၂၀။ အဘိသေမစၥ ထြင္းေဖာက္သိျမင္၍
၂၁။ ၀ိဟရိတုကာေမန ေနျခင္းငွာ အလို႐ွိေသာ
၂၂။ အတၳကုသေလန အက်ိဳးစီးပြား၌ လိမၼာေသာသူသည္
၂၃။ ယံကရဏီယံ အၾကင္ျပဳက်င့္ရမည့္ သိကၡာသံုးရပ္ အက်င့္ျမတ္သည္
ျပဳသင့္ေသာအမႈ ျပဳရာေသာမဂ္ကိစၥ
၂၄။ အတၳိ ႐ွိ၏
၂၅။ တံ ထို သိကၡာသံုးရပ္ အက်င့္ျမတ္ကို
၂၆။ ကရဏီယံ ျပဳက်င့္ထိုက္ေပ၏
၂၇။ သေကၠာစ စြမ္းႏုိင္သူသည္၎
၂၈။ ဥဇူစ ေျဖာင့္မတ္သူသည္၎
၂၉။ သုဟုဇူစ အလြန္ေျဖာင့္မတ္သူသည္၎
၃၀။ သု၀ေစာစ ဆိုဆံုးမလြယ္သူသည္၎
၃၁။ မုဒုစ ႏူးညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသူသည္၎
၃၂။ အနတိမာနီစ မာန္ေထာင္လႊားျခင္း မ႐ွိသူသည္၎
၃၃။ အႆ ျဖစ္ရာ၏
၃၄။ သႏၱဳႆေကာစ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲ လြယ္သူသည္၎
၃၅။ သုဘာေရာစ အေမြးအျမဴလြယ္သူသည္၎
၃၆။ အပၸကိေစၥာစ နည္းပါးေသာကိစၥ႐ွိသူသည္၎
၃၇။ သလႅဟုက၀ုတၱိစ ေပါ့ပါးေသာအျဖစ္႐ွိသူသည္၎
၃၈။ သႏၱိၿႏၵိေယာစ ၿငိမ္သက္ေသာ ဣေၿႏိၵ႐ွိသူသည္၎
၃၉။ နိပေကာစ ရင့္က်က္ေသာပညာ႐ွိသူသည္၎
၄၀။ အပၸဂေဗၻာစ ၾကမ္းတမ္း႐ိုင္းပ်ျခင္းမ႐ွိသူသည္၎
၄၁။ ကုေလသု အိမ္သားအိမ္သူ လူတို႕၌
၄၂။ အနႏုဂိေဒၶါစ တြယ္တာမက္ေမာျခင္း
မ႐ွိသူသည္၎
၄၃။ အႆ ျဖစ္ရာ၏
၄၄။ ေယန အၾကင္ဒုစ႐ိုက္စု
ယုတ္ညံ့ေသာအမႈေၾကာင့္
၄၅။ ၀ိညဴ ပညာ႐ွိျဖစ္ကုန္ေသာ
၄၆။ ပေရ သူတစ္ပါးတို႕သည္
၄၇။ ဥပ၀ေဒယ်ံဳ ကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္ကုန္ရာ၏
၄၈။ ဒုဒၵံ ယုတ္ညံ့ေသာ
၄၉။ တံ ထိုဒုစ႐ိုက္မ်ိဳးကို
၅၀။ ကိဥိၥ အနည္းငယ္ကေလးမွ်ကိုပင္
၅၁။ နအာစေရ မျပဳမက်င့္ရာ
၅၂။ သေဗၺသတၱာ သတၱ၀ါမွန္သမွ်တို႕သည္
၅၃။ သုခိေနာ၀ါ ကိုယ္၏ ခ်မ္းသာျခင္း ႐ွိကုန္သည္၎
၅၄။ ေခမိေနာ၀ါ ေဘးရန္ကင္းေ၀း ေအးခ်မ္းသာယာျခင္း ႐ွိကုန္သည္၎
၅၅။ ေဟာႏၱဳ ျဖစ္ၾကပါေစကုန္သတည္း
၅၆။ အန၀ေသသာ ၾကြင္းမဲ့ဥႆံု အလံုးစံုကုန္ေသာ
၅၇။ ေယတသာ၀ါ အၾကင္ထိတ္လန္႕တတ္ေသာ
ပုထုဇဥ္ေသကၡတို႕သည္၎
၅၈။ ေယထာ၀ရာ၀ါ အၾကင္ မထိတ္လန္႕တည္တံ့
ခိုင္ၿမဲေသာ ရဟႏၱာတို႕သည္၎
၅၉။ ေယဒီဃာ၀ါ အၾကင္ခႏၶာကိုယ္ ႐ွည္လ်ား
သတၱ၀ါမ်ားတို႕သည္၎
၆၀။ ေယမဟႏၱာ၀ါ အၾကင္ခႏၶာကိုယ္ၾကီးမား
သတၱ၀ါမ်ားတို႕သည္၎
၆၁။ ေယမဇၥ်ိမာ၀ါ အၾကင္ မတို မ႐ွည္ မၾကီး မငယ္
အ႐ြယ္အလတ္စား
သတၱ၀ါမ်ားတို႕သည္၎
၆၂။ ေယရႆကာ၀ါ အၾကင္ ပုကြနိမ့္တို ခႏၶာကိုယ္
႐ွိေသာ သတၱ၀ါမ်ားတို႕သည္၎
၆၃။ ေယအဏုကာ၀ါ အၾကင္ေသးငယ္မႈံမႊား
သတၱ၀ါမ်ားတို႕သည္၎
၆၄။ ေယထူလာ၀ါ အၾကင္ ၀ိုင္းစက္ဆူၿဖိဳး
သတၱ၀ါမ်ိဳးတို႕သည္၎
၆၅။ ေယဒိ႒ာ၀ါ အၾကင္ျမင္ဘူးေသာ
သတၱ၀ါတို႕သည္၎
၆၆။ ေယအဒိ႒ာ၀ါ အၾကင္ မျမင္ဘူးေသာ
သတၱ၀ါတို႕သည္၎
၆၇။ ေယဒူေရ၀သႏၱိ အၾကင္အေ၀းရပ္၌
ေနၾကကုန္ေသာ
သတၱ၀ါတို႕သည္၎
၆၈။ ေယအ၀ိဒူေရ၀သႏၱိ အၾကင္အနီးအရပ္၌
ေနၾကကုန္ေသာ
သတၱ၀ါတို႕သည္၎
၆၉။ ေယဘူတာ၀ါ အၾကင္ေနာင္မျဖစ္ရ
ျဖစ္ၿပီးသား ျဖစ္ၾကေသာ
ရဟႏၱာတို႕သည္၎
၇၀။ ေယသမၻေ၀သီ၀ါ ေနာင္ျဖစ္ရမည့္ ဘ၀ကို႐ွာ
အၾကင္ပုထုဇဥ္ေသကၡ
သတၱ၀ါတို႕သည္၎
၇၁။ ေယေကစိ အလံုးစံုကုန္ေသာ
၇၂။ ပါဏဘူတာ သတၱ၀ါတို႕သည္
၇၃။ အတၳိ ႐ွိကုန္၏
၇၄။ ကၠုေမပိသဗၺသတၱာ ဤအလံုးစံုကုန္ေသာ
သတၱ၀ါတို႕သည္၎
၇၅။ သုခိသတၱာ ခ်မ္းသာေအးျမ
ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး
႐ွိၾကကုန္သည္
၇၆။ ဘ၀ႏၱဳ ျဖစ္ၾကပါေစကုန္သတည္း
၇၇။ ပေရာ တစ္ပါးသူတစ္ေယာက္သည္
၇၈။ ပရံ သူတစ္ပါးဟူ အျခားသူ
တစ္ေယာက္ကို
၇၉။ နနိကုေဗၺထ စဥ္းလဲသမႈ လွည့္ပတ္ျခင္း
မျပဳပါေစလင့္
၈၀။ ကတၳစိ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အရပ္၌
၈၁။ ကိဥၥိ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာ
၈၂။ နံ ထိုသူတစ္ပါးကို
၈၃။ နာတိမေညထ မာန္ေထာင္သမႈ မထီမဲ့ျမင္
မျပဳပါေစလင့္
၈၄။ ဗ်ာေရာသနာယ ကိုယ္ႏႈတ္တို႕ျဖင့္
ေစာ္ကားထိပါး
ႏွိပ္စက္ျခင္းျဖင့္၎
၈၅။ ပဋိဃသညာယ ေဒါသစိတ္ျဖင့္၎
၈၆။ အညမညႆ အခ်င္းခ်င္း၏
၈၇။ ဒုကၡံ ဆင္းရဲျခင္းကို
၈၈။ နကၠုေစၧယ အလိုမ႐ွိပါေစလင့္
၈၉။ မာတာ ေမြးသမိခင္
ေက်းဇူး႐ွင္သည္
၉၀။ နိယံပုတၱံ မိမိရင္ႏွစ္
သားရင္းျဖစ္ေသာ
၉၁။ ဧကပုတၱ တစ္ဦးတည္းေသာ
သားကို
၉၂။ အာယုသာ မိမိအသက္ျဖင့္ေသာ္ပင္
၉၃။ အႏုရေကၡယထာ အစဥ္မကြာ ကြယ္ကာ
ေစာင့္ေ႐ွာက္ဘိသကဲ့သို႕
၉၄။ ဧ၀မၸိ ဤအတူလည္း
၉၅။ သဗၺဘူေတသု အလံုးစံုေသာ သတၱ၀ါတို႕၌
၉၆။ အပရိမာဏံ အတိုင္းအတာပမာဏမ႐ွိေသာ
၉၇။ မာနသံ ေမတၱာစိတ္ကုိ
၉၈။ ဘာ၀ေယ အၾကိမ္ၾကိမ္အခါခါ ပြားမ်ားရာ၏
၉၉။ ဥဒၶံ အထက္ေလာက အ႐ူပဘ၀၌၎
၁၀၀။ အေဓာ ေအာက္ျပည္ေလာက ကာမဘ၀၌၎
၁၀၁။ တိရိယံ အလယ္ေလာက ႐ူပဘ၀၌၎
၁၀၂။ သဗၺေလာကသၼိ ံ အလံုးစံုေသာေလာက၌
၁၀၃။ အပရိမာဏံ အတိုင္းအတာပမာဏမ႐ွိေသာ
၁၀၄။ ေမတၱံ ေမတၱာႏွင့္ယွဥ္ေသာ
၁၀၅။ မာနသံ စိတ္ကို
၁၀၆။ အသမၺာဓံ အပိုင္းအျခားကင္း
က်ဥ္းေျမာင္းျခင္းမ႐ွိသည္ကို
၁၀၇။ အေ၀ရံ ေဒါသဟူဘိ အတြင္းရန္လည္း မ႐ွိသည္ကို
၁၀၈။ အသပတၱံ ႏွိပ္စက္ရန္မူ အပရန္လည္း မ႐ွိသည္ကို
၁၀၉။ ကတြာ ျပဳ၍
၁၁၀။ ဘာ၀ေယ ပြားမ်ားရာ၏
၁၁၁။ တိ႒ံ၀ါ ရပ္လွ်က္ေသာ္၎
၁၁၂။ စရံ၀ါ သြားလွ်က္ေသာ္၎
၁၁၃။ နိသိေႏၷာ၀ါ ထိုင္လွ်က္ေသာ္၎
၁၁၄။ သယာေနာ၀ါ အိပ္လွ်က္ေသာ္၎
၁၁၅။ ယာ၀တာ အၾကင္မွ်ေလာက္
၁၁၆။ ၀ိတမိေဒၶါ အိပ္ခ်င္ငိုက္မ်ည္းျခင္းမ႐ွိသည္ကို
၁၁၇။ အႆ ျဖစ္ရာ၏
၁၁၈။ အထ ငိုက္မ်ည္းျခင္းကင္း ထိုအခ်ိန္အတြင္း၌
၁၁၉။ ဧတံသတိ ံ ထိုေမတၱာယွဥ္ဘိ စ်ာန္သတိကို
၁၂၀။ အဓိေ႒ယ် စြဲၿမဲမကြာ ေဆာက္တည္ရာ၏
၁၂၁။ ကၠုဓ ဤဘုရားသာသနာေတာ္၌
၁၂၂။ ဧတံ ထိုေမတၱာမကင္း စ်ာန္ျဖင့္ေနျခင္းကို
၁၂၃။ ျဗဟၼံ ထူးျမတ္ေသာ
၁၂၄။ ၀ိဟာရံ ေနျခင္းမ်ိဳးဟူ၍
၁၂၅။ အာဟု ျမတ္စြာဘုရားတို႕ ေဟာၾကားေတာ္မူကုန္ၿပီ
၁၂၆။ ေသာ ထိုေမတၱာစ်ာန္ရၿပီးေသာ ေယာဂီပုဂၢိဳလ္သည္
၁၂၇။ ဒိ႒ဥၥ အတၱဒိ႒ိသို႕လည္း
၁၂၈။ အႏုပဂၢမၼ မစြဲယူ မကပ္ေရာက္မူ၍
၁၂၉။ သီလ၀ါ ေလာကုတၱရာသီလ႐ွိသူတည္း
၁၃၀။ ဒႆေနန ေသာတာပတၱိမဂ္ဥာဏ္ျဖင့္
၁၃၁။ သမၸေႏၷာ ျပည့္စံုသူသည္
(သမေနာ ျဖစ္လွ်က္)
၁၃၂။ ကာေမသု ၀တၳဳအာ႐ုံ ကာမဂုဏ္တို႕၌
၁၃၃။ ေဂဓံ ကိေလသာျဖင့္ တြယ္တာမက္ေမာျခင္းကို
၁၃၄။ ၀ိေနယ် တစ္စမၾကြင္း အ႐ွင္းပယ္႐ွားၿပီးေသာ္
၁၃၅။ ဇာတု စင္စစ္ဧကန္ အမွန္ပင္
၁၃၆။ ပုန ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္
၁၃၇။ ဂမၻေသယ်ံ ပဋိသေႏၶ တည္ေနျခင္းသို႕
၁၃၈။ နဧတိ မေရာက္ရေတာ့ေပ။

ေမတၱာသုတ္ၿပီး၏ ။

ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါး အနက္ အဓိပၸါယ္ေတြ ဆင္ျခင္ၿပီး.. ဂုဏ္ေတာ္ပြားၾကရေအာင္

အရဟံ ကိေလသာ ကင္းစင္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။

- စိတ္ကို ပူေလာင္ေစတတ္တဲ့ သေဘာေတြ၊ စိတ္ကိုညစ္ႏြမ္းေစတတ္တဲ့ ဓါတ္ေတြကို ကိေလသာလို႕ ေခၚပါတယ္။ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ မာန၊ မစၦရိယ .... အစရွိတဲ့ ဓါတ္ဆိုးဓါတ္ယုတ္ ဓါတ္ပုပ္ ဓါတ္ညံ့ေတြဟာ .. ကိေလသာေတြပါ။ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္မွာ အဲ့ဒိ ကိေလသာ အညစ္အေၾကးေတြ လံုးဝ မရွိ ၊ ကင္းစင္ေတာ္မူတယ္ ဆိုတာကို ထပ္တလဲလဲ အာရံုျပဳေနရင္ ...ကိုယ့္စိတ္လည္း ... အပူေတြ ကင္းရွင္းၿပီး .. စိတ္ေအးသန္႕ရွင္းကာ ... ျငိမ္းခ်မ္းမႈ ရေစႏိုင္ပါတယ္။

အရဟံ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း မေကာင္းမႈ တရားတို႕ကို ျပဳေတာ္မူ၊ စိတ္ေတာ္ကပင္ ၾကံစည္ေတာ္မမူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။- မေကာင္းမႈျပဳတယ္ဆိုတာ စိတ္မွာ ကိေလသာရွိလို႕ျပဳတာပါ။ ကိေလသာမွန္သမွ် လံုးဝ မရွိေတာ့တဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ ဆိတ္ကြယ္ရာအရပ္မွာ ေတာင္ မေကာင္းမႈကို မျပဳ၊ မၾကံစည္ေတာ့ ပါဘူး။ဒီဂုဏ္ကို အျမဲ သတိရေနတဲ့ သူဟာ မေကာင္းမႈျပဳမယ္ၾကံတိုင္း အလိုလို စိတ္တြန္႕ဆုတ္ၿပီး မေကာင္းမႈ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ေရွာင္ၾကဥ္ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။

အရဟံ ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာျမတ္စြာဘုရား။
- ထိုကဲ့သို႕ ကိေလသာ ေတြ ကင္းစင္ေတာ္မႈ၍ ပူေဇာ္ထိုက္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြ ရွိလို႕ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ ... လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ၊ သတၱဝါအားလံုး ရဲ႕ ပူေဇာ္ျခင္းအထူးကို ခံယူထိုက္ပါျခင္းျဖစ္ပါတယ္။စိတ္ဓါတ္စင္ၾကယ္တာ၊ အသိဥာဏ္ေတြႀကီးက်ယ္တာ၊ အမ်ားအက်ိဳးသယ္ပိုးတာေတြဟာ.. ပူေဇာ္ထိုက္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြပဲေပါ့။ဒီဂုဏ္ကို ပြားရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ပူေဇာ္ထုိက္တဲ့့ သူ၊ ကူညီထိုက္တဲ့သူ၊ ခ်ီးေျမွာက္ထိုက္တဲ့သူ၊ အမ်ားအက်ိဳး သယ္ပိုးတတ္သူျဖစ္ေအာင္ ...ၾကိဳးစားျဖည့္ဆည့္ေနလွ်င္ .. သူတကာ ပူေဇာ္ထိုက္တဲ့ အရည္အခ်င္းေကာင္းေတြ ရေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဤသို႕ျဖင့္ .. အရဟံ ဂုဏ္ေတာ္ကို ပြားရရျခင္းေကာင္းမႈကံ ေစတနာတို႕ေၾကာင့္ ....- စိတ္ကို ညစ္ႏြမ္းေစတတ္၊ ပူေလာင္ေစတတ္ေသာ အရာမ်ားမွ ကင္းျငိမ္းကာ .. စိတ္ေအးခ်မ္းသာမႈမ်ား ရရွိပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစ ..- မေကာင္းမႈတရားတို႕ မွ ... ေရွာင္ၾကဥ္၍ .... မိမိကိုယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ရင္း .. တပါးသူတို႕အားလည္း ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္သူျဖစ္ၾကပါေစ ...

သမၼာသမၺဳေဒါၶ ဂုဏ္ေတာ္သစၥာေလးပါး ျမတ္တရားႏွင့္ အလံုးစံုေသာ တရားေတာ္ျမတ္တို႕ကို ဆရာမကူ သယမၻဴဥာဏ္ျမတ္ျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ တတ္အပ္ထင္ထင္ သိျမင္ေတာ္မူထိုက္ပါေပေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
အမ်ားက သတ္မွတ္ထားတဲ့ ပညတ္အရွိ သိစရာေတြ မွန္သမွ်ကိုေရာ၊ သဘာဝအတိုင္း အျမဲမွန္ေနတဲ့ ပရမတ္အရွိ သိစရာေတြကိုေရာ၊ သိစရာ တရားအားလံုးကို ျမတ္စြာဘုရား သိေတာ္မူပါတယ္။ မွားမွားယြင္းယြင္း သိတာမဟုတ္ပါဘူး။ အမွန္အတိုင္း ကို ထိုးထြင္းသိတာပါ။ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္နဲ႕ သိေတာ္မူတာပါ။
ဒီဂုဏ္ေတာ္ကို အျမဲပြားရင္ ဥာဏ္ဓါတ္ေတြ ကူးၿပီး ဥာဏ္ေကာင္းလာပါလိမ့္မယ္။ သိစရာမွန္သမွ် အမွန္အတိုင္း သိေအာင္၊ ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္နဲ႕ သိေအာင္ ေလ့လာခ်င္တဲ့ စိတ္လည္း ထက္သန္လာပါလိမ့္မယ္။

ဝိဇၨာစရဏသမၸေႏၷာ ဂုဏ္ေတာ္ဝိဇၨာ - အသိဥာဏ္ေရာ၊ စရဏ - အက်င့္ ပါ .. ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ သိသာသိၿပီး မက်င့္တဲ့သူ၊ က်င့္သာက်င့္ၿပီး မသိတဲ့သူ မဟုတ္ပါဘူး။ သိလည္းသိ၊ က်င့္လည္းက်င့္တဲ့သူပါ။ အသိေရာ အက်င့္ပါ စံုလင္ေတာ္မူပါတယ္။ ဒီဂုဏ္ေတာ္ကိုပြားၿပီး လိုက္နာတဲ့သူဟာ အသိအက်င့္ ဘက္စံုျမင္တဲ့သူ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြဟာ .. ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို ... အဓိပၸာယ္မသိဘဲ ရႊတ္ေနတာထက္စာရင္.. အဓိပၸာယ္ရွိရွိ .. ေၾသာ္ .. ဒီဂုဏ္ေတာ္ႀကီးဟာ ၾကည္ညိဳစရာ သိပ္ေကာင္းပါလား ဆိုၿပီး ပူေဇာ္မွ သာ အမွန္တကယ္ပူေဇာ္ျခင္းမည္မွာပါ။
အဓိပၸာယ္မသိဘဲ အရဟံ ၊ အရဟံ လို႕ ရႊတ္ေနတာ၊ ပုတီး ပတ္ေပါင္းမ်ားစြာ စိတ္ေနတာဟာ.. အဓိပၸာယ္မရွိပါဘူး။ ဂုဏ္ေတာ္ပြားတယ္ဆိုတာ ... စီးပြားတက္ဖို႕၊ လာဘ္ရႊင္ဖို႕ေလာက္ဘဲ အေမွ်ာ္ေလာဘနဲ႕ ရြတ္ေနတာဆိုရင္ေတာ့ အကုသိုလ္ပဲ ျဖစ္ေနမွာပါ။အမွန္ေတာ့ ဂုဏ္ေတာ္ပြားတယ္ဆိုတာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ အရည္အေသြး ၊ အစြမ္းသတၱိ ဂုဏ္ေတြကို ၾကည္ညိဳေနတာျဖစ္ပါတယ္။

သုဂေတာ ဂုဏ္ေတာ္ေကာင္းေသာစကား (မွန္ကန္၍ အက်ိဳးရွိေသာ စကား) ကိုသာ ဆိုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ မွန္လည္းမမွန္၊ အက်ိဳးလည္း မရွိတဲ့ စကားမ်ိဳး လံုးဝ မေျပာပါဘူး။မွန္ေပမယ့္ အက်ိဳး မရွိရင္လည္း လံုးဝ မေျပာပါဘူး။ မွန္လည္း မွန္၊ အက်ိဳးလည္း ရွိတဲ့ စကားမ်ိဳးကုိသာ .. အေျခအေန အခ်ိန္အခါ ၾကည့္ၿပီးေျပာေတာ္မူ ျခင္းဟာ... ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ သုဂေတာ ဂုဏ္ေတာ္ျမတ္ ျဖစ္ပါတယ္။

ေလာကဝိဒူ ဂုဏ္ေတာ္ေလာက သံုးပါးကို သိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
သက္ရွိ သတၱဝါဆိုတဲ့ သတၱေလာက၊ သက္မဲ့ ဘံုဌာန ဆိုတဲ့ ၾသကာသေလာက၊ ရုပ္နာမ္ ပရမတ္ ဆိုတဲ့ သခၤါရေလာက၊ေလာက သံုးပါးနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာမွန္သမွ်ကို ျမတ္စြာဘုရား ႏွံ႕ႏွံ႕ စပ္စပ္ အေသးစိပ္ သိျမင္ေတာ္မူတဲ့ ...ေလာကဝိဓူ ဂုဏ္ေတာ္ ႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။

အႏုတၱေရာပုရိသ ဒမၼသာရထိ ဂုဏ္ေတာ္ဆံုးမထိုက္ေသာ သတၱဝါတို႕ကို အတုမရွိ ဆံုးမေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ အဆံုးအမ ခံယူမယ့္ ပုဂိၢဳလ္ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္နဲ႕ ကြက္တိျဖစ္ေအာင္ အတိအက် ဆံုးမေတာ္မူတတ္ပါတယ္။မေကာင္းမႈ ကင္းရံုပဲ ဆံုးမသင့္တဲ့သူကို မေကာင္းမႈကင္းရံုပဲ ဆံုးမၿပီး ေကာင္းမႈတိုးရံုပဲ ဆံုးမသင့္တဲ့သူကို ေကာင္းမႈတိုးရံုပဲ ဆံုးမပါတယ္။တရားထူးရတဲ့ အထိ ဆံုးမသင့္တဲ့ သူကိုသာ တရားထူးရတဲ့အထိ ဆံုးမေတာ္မူတာပါ။ လူတကာကို တရားထူး မရရေအာင္ အတင္းအဓမၼဆံုးမေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ စရိုက္လကၡဏာနဲ႕ အညီ ... တရားကို လည္း ေပးတတ္ပါတယ္။
ဒါကို .. မဟာဂႏၶာရံု ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ..ကၽြတ္ထိုက္ၾကေပ မ်ားေဝေန၏အိေျႏၵစရိုက္ သူ႕ အႀကိဳက္ကို ၊ႏႈိက္ခၽြတ္စံုလင္ . အကုန္ျမင္ ၊သဗၺဥ္ဥာဏ္ေတာ္ အစြမ္းတည္း ။ ။ လို႕ စပ္ဆိုထားခဲ့တာ .. ဒီ ဂုဏ္ေတာ္နဲ႕ ကိုက္ပါတယ္။

သတၱာေဒဝမႏုႆနံ ဂုဏ္ေတာ္နတ္လူတို႕၏ ဆရာတစ္ဆူ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
နတ္လူသတၱဝါတို႕ကို ေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္းနည္းလမ္းေကာင္းေတြ ညႊန္ၾကားျပသတဲ့ အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ နတ္လူသတၱဝါအားလံုး ရဲ႕အားအကိုးထိုက္ဆံုး ဆရာတစ္ဆူ ျဖစ္ေတာ္မူပါတယ္။ဒီဂုဏ္ရဲ႕ အစြမ္း သတၱိေၾကာင့္ အမ်ားအက်ိဳးကို ေရွ႕တန္းကေန ဦးေဆာင္သယ္ပိုးႏိုင္တဲ့ သူျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္ကေတာ့ .. စၾကာဝဠာ အနႏၱ မွာရွိတဲ့ ... နတ္လူသတၱဝါ အားလံုး ..၊ တို႕ရဲ႕ .. ေခါင္းေဆာင္တစ္ဆူ၊ ဦးစီးသူဆရာတစ္ဆူဆိုတဲ့ ...သတၱာေဒဝမႏုႆနံ ဂုဏ္ေတာ္ ႀကီးကို .. ပိုင္ဆုိင္ထားပါတယ္။

ဗုေဒၶါ ဂုဏ္ေတာ္သစၥာေလးပါးႏွင့္ အလံုးစံုေသာ တရားေတြကို ကိုယ္တိုင္လည္း သိေတာ္မူ၊ သူတစ္ပါးတို႕ကိုလည္း သိေအာင္ေဟာေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
ဆင္းရဲအမွန္ဆိုတဲ့ ဒုကၡသစၥာ၊ဆင္းရဲေၾကာင္းအမွန္ဆိုတဲ့ သမုဒယသစၥာ၊ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာအမွန္ဆိုတဲ့ နိေရာဓသစၥာ၊ဆင္းရဲခ်ဳပ္ရာ ေရာက္ေၾကာင္း လမ္းမွန္ဆိုတဲ့ မဂၢသစၥာ၊သစၥာေလးပါးကို ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ ကိုယ္တိုင္သိရံုမက သူတစ္ပါးကိုလည္း သိေအာင္ ေဟာစြမ္းႏိုင္ပါတယ္။ဒီဂုဏ္ေတာ္ကို ပြားမ်ားရင္း .. အမွန္တရားကို သိၿပီး အမွန္တရားကို ျဖန္႕ေဝတတ္လာတဲ့ သူတစ္ဦးျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။

ဘဂဝါ ...ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား
မိမိစိတ္ႏွင့္တကြ တစ္ေလာကလံုးကို အစိုးရေတာ္မူေသာ ဘုန္းေတာ္၊ မဂ္၊ ဖိုလ္၊ နိဗၺာန္တရားႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ဘုန္းေတာ္၊ မ်ားျပားေသာအေျခြအရံ၊ ေက်ာ္ေစာမူႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ဘုန္းေတာ္၊ အတုမရွိေသာ က်က္သေရေတာ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ဘုန္းေတာ္၊ လိုအင္ဆႏၵဟူသမွ် ျပည့္၀ေတာ္မူေသာ ဘုန္းေတာ္ႏွင့္ အတုမရွိေသာ လံု႔လ၀ီရိယ ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ဘုန္းေတာ္တည္းဟူေသာ ဘုန္းေတာ္ ေျခာက္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူျခင္း။( ဒီေနရာမွာ.. အနက္အဓိပၸါယ္သက္သက္ကိုပဲ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္ )